Proces
Przewidywalność nie bierze się z pośpiechu.
Kolejne etapy mają swoją kolejność, ponieważ każdy z nich odpowiada na inne pytanie. Najpierw porządkujemy cel i zakres, później nadajemy formę, budujemy całość i sprawdzamy ją w praktyce. Dzięki temu decyzje nie pojawiają się przypadkowo, a postęp pozostaje czytelny przez cały czas.

01. Rozpoznanie
Najpierw trzeba dobrze nazwać problem.
Pierwsza rozmowa dotyczy organizacji, odbiorców, obecnej sytuacji i efektu, który ma zostać osiągnięty. Nie szukamy jeszcze rozwiązań. Zbieramy kontekst potrzebny do odróżnienia rzeczy istotnych od tych, które jedynie zwiększają zakres.
Jeżeli istnieje już strona, aplikacja lub wcześniejsza dokumentacja, sprawdzamy również ich mocne strony i ograniczenia. Punkt wyjścia powinien być opisany uczciwie, bez zakładania z góry, że wszystko trzeba wymienić.

02. Ramy
Zakres nabiera granic, zanim zacznie rosnąć.
Zebrany kontekst zamieniamy w kolejność działań. Funkcje są dzielone na potrzebne w pierwszej wersji, możliwe do odłożenia oraz takie, które nie wspierają głównego celu. Pozwala to zaplanować spójną całość bez budowania od razu każdego pomysłu, który pojawił się podczas rozmów.
Zakres
Opisuje widoki, funkcje, treści, integracje i odpowiedzialność po obu stronach.
Harmonogram
Pokazuje kolejność etapów, momenty prezentacji oraz decyzje potrzebne do dalszej pracy.
Wycena
Wynika z ustalonego zakresu i złożoności, dlatego można odnieść ją do konkretnych elementów.

03. Forma
Decyzje pojawiają się, zanim staną się kodem.
Projektowanie porządkuje sposób, w jaki odbiorca poznaje treść, przechodzi przez zadanie i rozumie konsekwencje swoich działań. Warstwa wizualna pojawia się na fundamencie gotowej struktury, dzięki czemu nie musi maskować braków w logice ani hierarchii informacji.
Treść i struktura
Ustalamy kolejność informacji, zależności między widokami i miejsca wymagające dodatkowego wyjaśnienia.
Przebieg działania
Sprawdzamy najważniejsze scenariusze z perspektywy osób, które będą wykonywać konkretne zadania.
Kierunek wizualny
Dobieramy typografię, proporcje i język interfejsu, które wzmacniają charakter bez odciągania od treści.

04. Budowa
Całość powstaje w widocznych etapach.
Kolejne widoki i funkcje są wdrażane według uzgodnionego porządku. Zamiast długo pracować nad zamkniętą wersją, regularnie pokazuję działające fragmenty. Można wtedy ocenić nie tylko wygląd, ale również zachowanie, tempo i zależności pomiędzy elementami.
Działający fragment
Prezentacja obejmuje część, którą można przejść i sprawdzić w rzeczywistym kontekście.
Uwagi w kontekście
Informacja zwrotna dotyczy konkretnego zachowania, a nie abstrakcyjnej obietnicy przyszłego efektu.
Kolejny zakres
Po zamknięciu ustaleń przechodzimy dalej bez pozostawiania niejasności do rozwiązania na końcu.

05. Weryfikacja
Sprawdzamy więcej niż poprawność funkcji.
Gotowa wersja jest oceniana na różnych urządzeniach i w scenariuszach zbliżonych do codziennego użycia. Istotne jest nie tylko to, czy można zakończyć zadanie, ale również jak długo ono trwa, gdzie pojawia się niepewność i co dzieje się przy mniej oczywistych danych lub przerwanym działaniu.
Funkcje
Poprawne wyniki, walidacja danych i reakcje na błędy.
Urządzenia
Czytelność oraz wygoda na ekranach o różnej wielkości i sposobie obsługi.
Tempo
Czas ładowania, płynność przejść i zachowanie przy wolniejszym połączeniu.
Dostępność
Logiczna kolejność, obsługa klawiaturą i zrozumiałe komunikaty.

06. Uruchomienie
Publikacja jest częścią pracy.
Przeniesienie do docelowego środowiska odbywa się według przygotowanej kolejności. Po uruchomieniu najważniejsze ścieżki są sprawdzane ponownie, aby różnice w konfiguracji nie ujawniły się dopiero podczas użycia przez klientów lub zespół.
Środowisko
Domena, serwer, certyfikat i konfiguracja potrzebna do stabilnego działania.
Połączenia
Formularze, wiadomości, analityka oraz usługi zewnętrzne używane przez gotową całość.
Kontrola po publikacji
Ponowne przejście kluczowych scenariuszy już pod docelowym adresem.

07. Codzienne użycie
Pierwsze wydanie nie musi przewidywać wszystkiego.
Rzeczywiste użycie pokazuje potrzeby, których nie da się wiarygodnie odtworzyć podczas planowania. Zbieramy je, oceniamy i układamy w kolejne etapy. Drobne poprawki mogą pojawiać się szybko, większe funkcje otrzymują własny zakres, a wcześniejsze decyzje pozostają punktem odniesienia.

Wspólna praca
Jasne ustalenia chronią tempo.

Bezpośredni kontakt
Rozmawiasz z osobą, która zna całość i odpowiada za decyzje na każdym etapie.
Widoczny postęp
Kolejne elementy są prezentowane podczas pracy, nie dopiero przy końcowym odbiorze.
Jednoznaczne decyzje
Zmiany i akceptacje są przypisane do konkretnego zakresu, dzięki czemu nie wracają przypadkowo później.
Wspólna odpowiedzialność za materiały
Treści, dane i dostęp do usług pojawiają się w terminie pozwalającym zachować ustaloną kolejność.
Początek
Nie trzeba znać wszystkich odpowiedzi.
Pierwsza rozmowa pozwala uporządkować to, co już wiadomo, i wskazać pytania wymagające odpowiedzi.